غافر ، غفور و غفّار ، در قرآن و حديث برگرفته‌هاى مادّه " غفر " ، 234 بار در قرآن كريم به كار رفته‌اند . از اين ميان ، صفت " غفور " ، 91 بار و صفت " غفّار " ، پنج بار و صفت " غافر " هم دو بار آمده است . اين صفات ، در موارد مختلف ، از جمله با صفات " رحيم " و " حليم " و " عفوّ " و " ربّ " و " عزيز " و " شكور " به كار رفته‌اند . در قرآن و احاديث ، آمرزش الهى ، در مورد گناهان مردم به كار رفته است . بنا بر اين و با توجّه به معناى لغوى مادّه " غفر " ، مىتوان گفت : غافر ، غفور و غفّار به معناى پوشاننده گناهان بندگان و در گذرنده از خطاها و گناهان ايشان است . قرآن " و به يقين ، من آمرزنده كسى هستم كه توبه كند و ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و به راه راست ، ره‌سپار شود " . " بگو : اى بندگان من كه بر خويشتن ، زياده‌روى روا داشته‌ايد ! از رحمت خدا نوميد مشويد . در حقيقت ، خدا همه گناهان را مىآمرزد ، كه او خود آمرزنده مهربان است " . " اگر از گناهان بزرگى كه از آن [ ها ] نهى شده‌ايد ، دورى گزينيد ، بدىهاى شما را از شما مىزداييم و شما را در جايگاهى ارجمند در مىآوريم " .